Yasamal rayon Mərkəzi Kitabxanası

Yasamal rayon MKS-i
Uşaq dünyası
24 İyul , 2018

Müsəlmanlar Mədinəyə hücum etməyə hazırlaşan müşrik ordusunu qarşılamaq üçün yola çıxmışdılar.Ürəklərdə həyəcan ,dillərdə təkbir səsləri vardı.Əziz Peyğəmbərimiz tez-tez ordunu yoxlayır,gördüyü əskikləri dərhal düzəldirdi.Geriyə baxdıqda orduya qatılmış on,on beş uşaq gördü. O,uşaqları çox sevirdi. Onların bircə telinə də zərər gəlməsini istəməzdi. Halbuki döyüş məydanı qılıncların cingildədiyi,oxların uçuşduğu mərəkə meydanı idi. Uşaqların ola biləcəyi yer deyildi. Buna görə Sevimli Peyğəmbərimiz onların dərhal geri qayıtmalarını istədi.

Rafi adlı uşaq  orduyla  birlikdə döyüşdə  iştirak etməyi çox  istəyirdi. Ayaq barmaqlarının üzərinə qalxaraq özünü hündürboy  göstərməyə çalışırdı. Beləliklə Peyğəmbərimiz  onun kiçik olduğunu  anlamaz,onu geri göndərməzdi. Onun bu halı  əsgərlərin diqqətini çəkdi.  Aralarından biri:” Ya Rəsulallah, Rafi çox mahir ox atır.Düşünürəm ki, bizə faydalı  olar.İzin  verin o  da bizimlə gəlsin.”-dedi.

Əziz Peyğəmbərimiz  Rafinin parlayan  gözlərini  görmüşdü.Onun orduda iştirak  etmək üçün  nə qədər can atdığını  gördü. Bu səbəblə  onun qalmasına izin verdi.

Rafinin  döyüşə  getməsi  onun dostu  Səmurəyə pis təsir etmişdi. Gözlərindən axan yaşları  silərək atasına belə dedi:” Atacan , Rəsulullah  Rafiyə  izin  verdi, məni isə geri qaytarır.Halbuki  mən güləşdə onu yıxaram.”

Atası  oğlunun  bu  sözlərini  və orduda qalma istəyini  Peyğəmbərimizə  çatdırdi . Əziz Peyğəmbərimiz  heç  kimin  qəlbinə dəymək  istəmirdi. Rafi ilə Səmurənin oradaca  güləşmələrini istədi . İki dost güləşməyə başladı.Səmurə  Rafini yıxdı. Bunu  görən Peyğəmbərimiz Səmurənin də orduya qatılmasına izin verdi.  Səmurənin  on beş yaşı vardı . Hər iki dost orduda iştirak  etməyin  sevincini  yaşayırdılar. Digər uşaqlarsa  Sevimli  Peyğəmbərimizin  istəyinə  tabe  olaraq  Mədinəyə  qayıtdılar . Peyğəmbərimiz  onlara  Mədinədə  qalan  analarını   və balaca bacı – qardaşlarını  qoruma vəzifəsi  vermiş , beləliklə  onların  da  könlünü  almışdı .  Geri qayıdan  uşaqlar Peyğəmbərimizin onlara nə qədər güvəndiyini  düşünərək bununla  fəxr edirdilər.